W roku 1973 jedenastolatek Anthony Kiedis opuścił swoje rodzinne miasto Grand Rapids i wyjechał do ojca do Los Angeles. Tam, w szkole podstawowej zaprzyjaźnił się z Michaelem Balzary (Flea) – Nowojorczykiem australijskiego pochodzenia. W 1978 Anthony i Flea założyli swój pierwszy zespół – Los Faces. Za jakiś czas połączyli siły z dwoma innymi młodymi muzykami, byli to: Jack Irons i Hillel Slovak. Po kilku zmianach personalnych zespół przyjął swą ostateczną nazwę i po podpisaniu kontraktu z EMI American wydał swą pierwszą płytę zatytułowaną The Red Hot Chili Peppers (1984).

Następnym krążkiem był Freaky Styley. Przyniósł on grupie spory rozgłos i przyciągnął wielu fanów, w tym szesnastolatka Johna Frusciante, obecnego gitarzystę zespołu. Następnie ukazał się album The Uplift Mofo Party Plan oraz składanka The Abbey Road EP.

Niestety, 25 czerwca 1988 z powodu przedawkowania narkotyków (heroiny) zmarł jeden z założycieli grupy – Hillel Slovak. Jego śmierć diametralnie zmieniła życie muzyków, Jack Irons, z powodu licznych załamań nerwowych, spędził długi czas w szpitalu, a w ostateczności odszedł z zespołu. Anthony ciężko walczył z uzależnieniem od narkotyków, które na szczęście udało mu się przezwyciężyć.

Po tym dramatycznym etapie w zespole pozostały zaledwie 2 osoby: Kiedis i Flea. Wspomniany już, bardzo utalentowany, ogromny fan Red Hot Chili Peppers – John Frusciante, tak oczarował swą grą zespół, że wkrótce, jako gitarzysta został przyjęty do ekipy. Kolejnym członkiem został perkusista Chad Smith. W tym składzie powstał nowy krążek: Mother's Milk (1989), który nie dał czwórce artystów wiele uznania. Jednak wydany w 1991 album pod tytułem Blood Sugar Sex Magik okazał się wielkim sukcesem – uzyskał status platynowej płyty i szybko został uznany za największe osiągnięcie w całej karierze formacji. Młody John nie wytrzymał jednak ogromnej popularności i w trakcie japońskiej trasy koncertowej odszedł z zespołu. Na jego miejsce przyjęto Dave'a Navarro. Nagrali z nim album One Hot Minute (1995), który, choć artystycznie wcale nie najgorszy (na nim znajduje się jeden z najbardziej lubianych obecnie utworów grupy – chwytający za serce My Friends) jednak nie odniósł znacznego sukcesu.

Frusciante, w trakcie swojej sześcioletniej przerwy w rozwoju muzycznym popadł w bardzo silne uzależnienie od heroiny i kokainy. Stracił cały swój majątek, jego zadłużenie u dealerów stało się tak duże, że grożono mu śmiercią; musiał się ukrywać. Aby zdobyć pieniądze na narkotyki wydał dwa solowe albumy: Niandra Lades & Usually Just A T-Shirt i Smile From the Streets You Hold. W końcu, dzięki obrazom jakie zaczął malować, udało mu się spłacić należności i wznowić normalne życie.
Bal wszystkich świętych laptopy Botox www skoki na żywo | polistyren porównanie kredytów hipotecznych Sony Ericsson k550i Teledyski opisy na gg